Λίγη λογοτεχνία

Ανατρέχοντας και σκαλίζοντας νοσταλγικά τα blog του πολυαγαπημένου μου καθηγητή φυσικής και μέντορα, ανακάλυψα (ή καλύτερα θυμήθηκα με έκπληξη) ότι εκείνα τα, όχι και τόσο παλιά, χρόνια είχε αναρτήσει και δύο δικά μου σκαρφίσματα. Ήταν γραμμένα εκείνα τα χρόνια, τα χωρίς πολύ-πολύ οθόνη, σε μια ηλικία που όταν την είχα νόμιζα ότι θα την έχω για πάντα, που οι ώρες της μέρας (και της νύχτας) έφταναν και περίσσευαν, και που επειδή τόσο εύκολα έπιανα να διαβάσω ένα βιβλίο, οι λέξεις έρρεαν εξίσου εύκολα από το κεφάλι μου στο χαρτί (τότε δηλαδή που χρησιμοποιούσα ακόμα μολύβι και χαρτί)

Η Ορκομωσία ήταν για την καλή μου φίλη Ελένη, το δώρο μου για εκείνη στην τελετή αποφοίτησης της από το Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ, τον Ιούνιο του 2008. Προσπαθώντας να μαντέψω τι αισθάνεται, στο κείμενο είναι σαν να μιλάει εκείνη σε ‘μενα. Μερικά εσωτερικά λογοπαίγνια ίσως εκτιμηθούν μόνο από εκείνους που πέρασαν από αυτό το χαοτικά δύσκολο αλλά αγαπημένο τμήμα.

Η Πρωινή βάρδια γράφτηκε, εν ώρα εργασίας, μία μέρα θλιβερή! Ήταν Κυριακή, αν θυμάμαι καλά, Αύγουστος του 2007. Τα βουνά γύρω από το λεκανοπέδιο της Αττικής βρίσκονταν σε ένα ελεεινό, και πρωτοφανές για τα τότε δεδομένα, παρανάλωμα του πυρός.